الهی قمشه‌ای

به نام خداوند بخشنده مهربان

آیتی

به نام خداى بخشاينده مهربان‌

معزی

بنام خداوند بخشاینده مهربان‌

خرمشاهی

به نام خداوند بخشنده مهربان‌

خرمدل

به نام خداوند بخشنده‌ی مهربان. [[«بِسْمِ»: فراهم آمده است از (بِ) و (اِسْمِ). یعنی: کارم را با نام خدا آغاز می‌کنم؛ نه به نام چیز دیگری، و نه به فرمان دل یا کس دیگری. واژه (اِسْم) از ماده (سُمُوّ) به معنی عُلُوّ، یا (وسم) به معنی علامت و نشانه است. «اللهِ»: اسم خاصّ است برای خدا. اصل آن (إِلاه) بوده و مصدری است بر وزن (فِعال) به معنی مفعول، یعنی (مَأْلُوه) به معنی معبود می‌باشد. همان گونه که مصدر (خَلْق) به معنی مخلوق است (نگا: لقمان / 11). «الرَّحْمنِ»: دارای مهر فراوان (نگا: أعراف / 156). «الرَّحِیمِ»: دارای مهر همیشگی.]]

فولادوند

به نام خداوند رحمتگر مهربان

صادقی تهرانی

به نام خدای رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان‌

بهرام پور

به نام خداوند هستى بخش مهربان

مجتبوی

به نام خداى بخشاينده مهربان

مکارم شیرازی

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

انصاریان

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی.

الهی قمشه‌ای

ستایش خدای را که پروردگار جهانیان است.

آیتی

ستايش خدا را كه پروردگار جهانيان است.

معزی

سپاس خدایرا پروردگار جهانیان‌

خرمشاهی

سپاس خداوند را كه پروردگار جهانيان است‌

خرمدل

ستایش خداوندی را سزا است که پروردگار جهانیان است. [[«رَبِّ»: پروردگار. مصدری است به معنی تربیت، و در اینجا در معنی اسم فاعل، یعنی مربّی به کار رفته است، و صفت (الله) می‌باشد. «الْعَالَمِینَ»: جهانیان، جهانها. هر صنفی از اصناف آفریدگان. اسم آلت است و به معنی آنچه خدا بدان شناخته شود. از راه تغلیب به صورت جمع مذکّر سالم با (ین) جمع بسته شده است.]]

فولادوند

ستايش خدايى را كه پروردگار جهانيان،

صادقی تهرانی

هر ستایش ویژه‌ی خدا -پروردگار جهانیان- است.

بهرام پور

ستايش خداى را كه پروردگار جهانيان است

مجتبوی

سپاس و ستايش خداى راست، پروردگار جهانيان

مکارم شیرازی

ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.

انصاریان

همه ستایش ها، ویژه خدا، مالک و مربّی جهانیان است.

الهی قمشه‌ای

خدایی که بخشنده و مهربان است.

آیتی

آن بخشاينده مهربان،

معزی

بخشاینده مهربان‌

خرمشاهی

خداى رحمان مهربان‌

خرمدل

بخشنده‌ی مهربان است. [[«الرَّحْمنِ»: و «الرَّحِیمِ». هر دو صیغه مبالغه‌اند و صفت (الله) می‌باشند.]]

فولادوند

رحمتگر مهربان،

صادقی تهرانی

(خدای) رحمتگر بر آفریدگان، رحمتگر بر ویژگان.

بهرام پور

آن هستى بخش مهربان

مجتبوی

آن بخشاينده مهربان

مکارم شیرازی

(خداوندی که) بخشنده و بخشایشگر است (و رحمت عام و خاصش همگان را فرا گرفته).

انصاریان

رحمتش بی اندازه و مهربانی اش همیشگی است.

الهی قمشه‌ای

مالک (و پادشاه) روز جزاست (روز کیفر نیک و بد خلق).

آیتی

آن فرمانرواى روز جزا.

معزی

که فرمانروای روز رستاخیز است‌

خرمشاهی

دادار روز جزا

خرمدل

مالک روز سزا و جزا است. [[«مَالِکِ»: متصرّف. صاحب. خداوند. بدل یا صفت بشمار است. «الدِّینِ»: جزا. داوری. آئین.]]

فولادوند

[و] خداوند روز جزاست.

صادقی تهرانی

مالک روز بُروزِ طاعت.

بهرام پور

صاحب روز جزا

مجتبوی

خداوند و فرمانرواى روز پاداش.

مکارم شیرازی

(خداوندی که) مالک روز جزاست.

انصاریان

مالک و فرمانروای روز پاداش و کیفر است.

الهی قمشه‌ای

(پروردگارا) تنها تو را می‌پرستیم، و از تو یاری می‌جوییم و بس.

آیتی

تنها تو را مى پرستيم و تنها از تو يارى مى‌جوييم.

معزی

خدایا تو را پرستش کنیم و از تو یاری خواهیم‌

خرمشاهی

[خداوندا] تنها تو را مى‌پرستيم و تنها از تو يارى مى‌خواهيم‌

خرمدل

تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌طلبیم. [[«إیَّاکَ»: تو را.]]

فولادوند

[بار الها] تنها تو را مى‌پرستيم، و تنها از تو يارى مى‌جوييم.

صادقی تهرانی

تنها تو را می‌پرستیم، و تنها تو را (به) کمک می‌طلبیم

بهرام پور

[بار الها] تنها تو را مى‌پرستيم و تنها از تو يارى مى‌جوييم

مجتبوی

تو را ميپرستيم و بس و از تو يارى ميخواهيم و بس.

مکارم شیرازی

(پروردگارا!) تنها تو را می‌پرستیم؛ و تنها از تو یاری می‌جوییم.

انصاریان

[پروردگارا!] تنها تو را می پرستیم وتنها از تو کمک می خواهیم.

الهی قمشه‌ای

تو ما را به راه راست هدایت فرما.

آیتی

ما را به راه راست هدايت كن:

معزی

ما را به راه راست هدایت فرما

خرمشاهی

ما را بر راه راست استوار بدار

خرمدل

ما را به راه راست راهنمائی فرما. [[«الصِّرَاطَ»: راه (نگا: مریم / 36، یس / 61، زخرف / 61 و 64).]]

فولادوند

ما را به راه راست هدايت فرما،

صادقی تهرانی

ما را (به) راه راست هدایت فرما

بهرام پور

ما را به راه راست هدايت فرما

مجتبوی

ما را به راه راست راه بنماى

مکارم شیرازی

ما را به راه راست هدایت کن...

انصاریان

ما را به راهِ راست راهنمایی کن.

الهی قمشه‌ای

راه آنان که به آنها انعام فرمودی، نه راه کسانی که بر آنها خشم فرمودی (قوم یهود) و نه گمراهان (چون اغلب نصاری).

آیتی

راه كسانى كه ايشان را نعمت داده‌اى، نه خشم گرفتگانِ بر آنها و نه گمراهان.

معزی

راه آنانکه برایشان روزی فرستادی نه راه غضب‌شدگان و نه راه گمگشتگان‌

خرمشاهی

راه كسانى كه آنان را نواخته‌اى، آنان نه كه از نظر انداخته‌اى، و نه گمراهان‌

خرمدل

راه کسانی که بدانان نعمت داده‌ای؛ نه راه آنان که بر ایشان خشم‌گرفته‌ای، و نه راه گمراهان و سرگشتگان. [[«صِرَاطَ»: بدل از (الصِّرَاطَ) پیشین است. «الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ»: مراد کسانی است که در (نساء / 69) از آنان سخن رفته است. «غَیْرِ»: بدل از ضمیر (هِمْ) یا از (الَّذِینَ) است. «الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ»: مراد کسانی است که در (فتح / 6) از آنان سخن رفته است. «الضَّآلِّینَ»: گمراهان. مراد کسانی است که در (آل‌‌عمران / 90، واقعه / 41 - 56) از ایشان صحبت شده است.]]

فولادوند

راه آنان كه گرامى‌شان داشته‌اى، نه [راه‌] مغضوبان، و نه [راه‌] گمراهان.

صادقی تهرانی

راه کسانی که بر (سر و سامان)شان نعمت فروریختی، نه (راه) غضب‌‌شدگان، و نه (راه) گمراهان.

بهرام پور

راه آنان كه موهبتشان دادى، نه راه غضب شدگان و نه گمراهان

مجتبوی

راه كسانى كه به آنان نعمت دادى- نيكويى كردى- نه راه خشم‌گرفتگان بر آنها و نه راه گمراهان.

مکارم شیرازی

راه کسانی که آنان را مشمول نعمت خود ساختی؛ نه کسانی که بر آنان غضب کرده‌ای؛ و نه گمراهان.

انصاریان

راه کسانی [چون پیامبران، صدّیقان، شهیدان و صالحان که به خاطر لیاقتشان] به آنان نعمتِ [ایمان، عمل شایسته و اخلاق حسنه] عطا کردی، هم آنان که نه مورد خشم تواند و نه گمراه اند.